24 Ocak 2010 Pazar

Yeniden...














Evimden küçük seramdan bir ayrıntı. Mumların çok cansız sanki bir şeyler eksikmiş gibiydi. Sonunda silikon tabancamı aldım. Biriktirdiğim çiçekleri ve özellikle asma yapraklarını ortaya koydum sonar bunlara koton kurdalelerimi çıkarttım. Evirdim çevirdim ve işte sonuç bence hiçde fena değil sizce…

Uzun zamandır birşeylerle uğraşmaya son vermiştim kendime gelmem silkinmem lazım umarım bunlar bir başlangıç olur…




22 Ocak 2010 Cuma

Hayat...

Uzun zaman oldu yazamadım yazamıyorum elim varmıyor yazmaya. Dostum arkadaşım, meslektaşım Veysel’i beklenmedik bir trafik kazasında kaybettik. Çok güzel günler geçirmiştik. Veysel’den kalp damar odasında birşeyler öğrenmemiş hiçkimse yoktu, üzerimizde emeği hakkı çoktu. Veysel seni hep çok sevdik ve seveceğiz hep kalbimizde hoş bir anı olarak kalacaksın. Allah geride kalanlarına sabır versin. (Veysel sen gittin gideli nutellaya bakamaz oldum...)

Aynı kazada yaralanan şimdi yoğun bakımda olan sevgili Murat, umarım en kısa sürede sağğına kavuşursun.

Sevgili ablam, dostum meslektaşım Didem Ablamın çok sevgili babası yaşam savaşını bugün kaybetti. Allahtan rahmet diliyorum, mekanı cennet olsun.

Son olarak bugün birtanecik eşimin anneannesini kaybettik. Nur içinde yat birtanem seni çok seviyoruz.

2010’un ilk on günü ben dahil Hacettepe Anestezi için pek de güzel geçmedi umarım bunlar duyduğumuz son kötü haberler olur.

ÖLÜMDEN SONRA

Öldük, ölümden bir şeyler umarak.

Bir büyük boşlukta bozuldu büyü.

Nasıl hatırlamazsın o türküyü,

Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,

Alışğımız bir şeydi yaşamak..

Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok;

Yok bize arayan, soran kimsemiz.

Öylesine karanlık ki gecemiz,

Ha olmuş ha olmamış penceremiz;

Akarsuda aksimizden eser yok.

Cahit Sıtkı Tarancı

3 Ocak 2010 Pazar

HOŞ GELDİN 2010


Koltuğumun hamını sitelerden aldım beyaz eskitmeye boyatıp kese kağıdı renginde keten kumaşla kaplattım.


Bu aynayı 3 yıl önce bir eskici dükkanında bulmuştum ve kendim varakla kaplamıştım uzunca bir sure öyle kullandıktan sonra beyaz eskitmeye boyattım.

Bu dekoratif rafı Mudo’dan almıştım ancak rengi benim mobilyalarıma uymuyordu. Önce primerle boyadım ardından beyaz sprey boya ve son olarak da eskitme uyguladım. Anne ve yavru güvercinlerle bütün oldular.




Welcome ve home sweet home boyamalarını paşabahçeden aldım. Paşabahçede gördüğümde hazine bulmuş gibi olmuştum.


Kendimi aştım aslında çok fazla yazmayı seven bir insane olmasamda bu sefer bayağı uzun oldu. Herşey gönlünüzce olsun sevgiyle kalın.